برنامه زندگي

نويسنده: سرهنگ دوم سعيده جمالزاده -معاون اجتماعي فرماندهي انتظامي شهرستان فسا – استان فارس

براي همه چيز برنامه داريم جز براي زندگي؛ اگر برنامه اي هم باشد از فضاي مجازي گرفتيم؛ حتي طرز رفتارمان با خودمان و ديگران، چه برسد به خوراک و پوشاک و به قول امروزي ها، ديزاين خانه (همان چيدمان خودمان!).

روزگاري نه چندان دور ، پدر و مادرها، دستشان خالي بود اما برکت در زندگي شان موج مي زد و ذهنشان هم از نقشه راه براي زندگي، پُر و پيمان.

نقشه راهشان براي زندگي يا همان برنامه زندگي، فقط  در سه موضوع خلاصه مي شد: خودشان و فرزندشان مومن باشند، حلال خور و به دردبخور.

مومن ، حلال خور و به دردبخور ؛ موضوعاتي فراموش شده در بعضي از زندگي هاي امروزي که اگر روزانه اخبار تلخ از گوشه و کنار مي شنويم، ناشي از فراموش کردن همين سه مورد است.

مومن که باشي ايمان به خداوند متعال، به انسان شخصيت و ارزش مي دهد تا جايي که ، اجازه انجام هر کاري پست و کوچکي به خود نمي دهي تا چيزي از ارزشت کم نشود. ايمان شخص مومن در بزنگاهها، او را راهنمايي مي کند و البته آنجا که نمي داند هم، از “شخص آگاه، مي پرسد”.نحل/43

و اما اگر از حلال خوري در جمعي گفتي، منتظر باش که از بعضي افراد حاضر، حاشيه هايي درست يا نادرست از مسئولين بشنوي که آن را توجيهي براي خطاي خودشان يا ديگران مي دانند.

اولا اينکه “حساب و کتاب هر کسي جداگانه هست؛ هر کسي بايد بار خودش رو به دوش بکشه” فاطر/18 پس تخلف کسي رو براي خودمون مجوز ندونيم.

ضمنا تاکيد شده که “در هر گونه معامله و بده و بستان، حق مردم را کم نذاريم و ضايع نکنيم؛ چون اينم يه جور فساد هست که نبايد دنبالش باشيم.” هود/85

البته خدا خودش گفته که “ربا را نابود مي کند و صدقه را پربرکت” بقره/276  راستي “براي کساني که کارشون درست انجام نميدن و کم ميذارن، خدا بدجور خط و نشون کشيده”مطففين/1 در جريان باشين!

مخلص کلام اينکه مخاطب اين آيه ها من و شما هستيم؛ يعني تمام جامعه؛ شرط خوب بودن جامعه، خوب بودن من و شماست.

راستي وقتي از چيزي مطمئن نيستي نگو و در فضاي مجازي هم منتشر يا تائيد نکن (به قول بچه ها لايک نکن). چون در غير اين صورت هم يک حرف خلاف واقع رو منتشر يا تائيد کردي يعني همون شايعه پراکني که در سوابق کيفريمون در داگاه خدا مجازات خودش رو داره و اگر اين شايعه باعث ناراحتي يا نااميدي ديگران شد، يه سابقه ديگه حساب ميشه.

(پ.ن: يه زماني خداوند متعال به پيامبر درباره شايعه پراکن ها دستوري داده بود احزاب/60 که اگر الان اجرا مي شد، بساط اين موضوع در فضاي مجازي تا الان جمع شده بود.)

و اما به درد بخور

اگر ملاک “فرد به درد بخور” را از اطرافيانمون بپرسيم شايد با ملاک هاي نجومي مواجه بشيم؛ به همين دليل خيلي از افراد و بچه هاي ما، مي بينند در حيطه اين ملاک ها قرار نمي گيرند، ترجيح مي دهند که به درد بخور نباشند و تمام!

و ما در جامعه متاسفانه شاهد نوجواناني هستيم که به دليل آرماني فکر کردن والدين يا از آن طرف، اصلا فکر نکردن والدين، قيد همه چيز را زده اند و بيکار در شهر پرسه مي زنند يا مدير چندين گروه هستند اما در شبکه هاي اجتماعي!

بلاتکليفي و بيکاري در فضاي حقيقي و مجازي، مسير رو براي بيراهه باز ميکنه و آخر اين مسير به هيچ وجه، مثبت نيست. (در حدسِ منفي زدن، آزاد هستيد متاسفانه!)

نويسنده، فرد به درد بخور را اين طور تعريف مي کند: کسي که غرغرو نباشه و با توجه به شرايط زندگي اش با چاشني تلاش، راه و مسير خودش را پيدا کند و نسبت به خودش، وقتش، آينده اش، خانواده اش و جامعه اش بي تفاوت نباشد؛ همين.

البته نويسنده براي نظر ديگران درباره “به درد بخور بودن” احترام قائل است.

خلاصه مطلب

ما براي همه چي برنامه داريم غير از نحوه زندگي کردن؛ نحوه زندگي خودمان و البته فرزندانمان که از ما الگو مي گيرند.

متاسفانه بعضي هايمان اگر برنامه اي داشته باشيم، از فضاي مجازي و بلاگرها گرفتيم. حتي طرز رفتارمان با خودمان و ديگران؛ چه برسد به خوراک و پوشاک و به قول امروزي ها، ديزاين خانه (همان چيدمان خودمان!)

آن کسي که ما را آفريده، همراه با خلقت، برنامه زندگي را در کتابي به اسم قرآن همراه با معلماني شريف براي توضيح فصل هاي مختلف آن کتاب کريم در نظر گرفته است. تجربه ثابت کرده است که فقط زندگي با تعليمات خداوند متعال، همراه با آرامش است؛ نگاه سطحي به ظاهر زندگي ديگران و انتخاب کردن آن به عنوان برنامه، اشتباهي است که تجربه کردن آن به بهاي تباه کردن عمر خود و خانواده مان تمام مي شود.

بياييد به خالق اعتماد کنيم و برنامه زندگي را از او بگيريم، نه از مخلوقي که خودش هم درگير خودش است.