تنبيه کودکان

سمانه رعيت پيشه – مشاور کلانتري 12 معلم شهرستان فسا

بعضي از والدين از آنجايي که عصبي و مضطرب هستند کودکشان را تنبيه مي کنند، به اين اميد که کنترل اوضاع را به دست گيرند غافل از اينکه سيلي زدن، نيشگون گرفتن يا لگد زدن به کودک به هيچ عنوان راهکار اساسي تربيتي محسوب نمي شوند.

زماني که کودک مورد تنبيه بدني قرار مي گيرد، احساسات متفاوتي درون او شکل مي گيرد.

عواقب تنبيه بدني کودکان

1- کودک بعد ازتنبيه بدني، بدترين قضاوت ممکن را از خود خواهد داشت و احساس مي کند که انتظارات والدينش را محقق نکرده است و در نتيجه خود به خود دچار تنزل شديد عرت نفس خواهد شد.

2- در ذهن کودکانه اش اين نکته شکل مي گيرد که همه مسايل در نهايت با کتک و خشونت فيزيکي حل مي شوند.

3- تنبيه بدني کودک در کوتاه مدت شايد نتيجه بخش باشد، اما در دراز مدت، قطعا واکنشهاي منفي به همراه خواهد داشت.

4- کودک قطعا رفتارهاي تدافعي از خود نشان خواهد داد وهميشه نسبت به افراد بزرگسال ديگري که احاطه اش کرده اند، بدگمان خواهد بود.

5- کودکي که مدام تحت تنبيه بدني قرارمي گيرد وجودش به مرور زمان از ترس وخشم انباشته مي شود و معمولا اين احساسات به سختي از روح و روانش خارج مي شوند. چنين کودکي قطعا با کودکان ديگر يا با والدين خويش نيز رفتارهاي پرخاشگرانه و خشونت آميز خواهد داشت.

6- کودک در دوران تحصيل نيز با مشکلات بسياري دست و پنجه نرم خواهد کرد و  در زمان بزرگسالي فردي عصبي و خشن خواهد شد.