وصال ارواح دو «شهید» و «رفیقِ» هم زادگاهی، پس از ۴۴ سال دوری و جدایی!
به قلم: امان الله دهقان فرد
یکی، «سردار شهید محمد جوکار»، جامانده پیکر در پهنه ی کربلای شلمچه و مرزهای آخرالزمانی و عاشورایی ایرانِ جان.
و دیگری، «سردار شهید نورمحمد دهقان فرد»، پیوسته به روح ملکوتی ایشان بعد از ۴۴ سال دوری و دلتنگی های دوران!.
به راستی چه حال و هوایی دارند «شهیدانی» از جنس این رفقای دلباخته و سربازان «سر» و «تَن»داده در مسیر عشق به موطنِ آبایی، تاریخ نورانی و اهورایی و مکتب عاشوراییِ پیر جماران و نائب حضرت ولیِ عصر «امامِ شهیدان»!..
آرام باش «محمدجان»! گر چه پیکر همچون ماهت بعد از ۴۴ سال همچنان به امانت تا ظهور ولیّ خدا بر ارض و صحرای موعود در جبهه های کشور عزیزتر از جانمان باقیمانده اما آرام گرفتن «نیمه جسمِ» دوست بهتر از برادرت، نورمحمد، آنهم متصل به نشانگاه خالی از بدن مطهرت در گلزار شهدای «دریس»، مرهمی بر اشک های مادر، خواهران و دوستان همسنگرت خواهد بود!
نمی دانم وقتی خبر ورود روح سردار شهید را به شما و سایر رفقا و همسنگران دادند چه حال و هوایی داشتید، گر چه اما اطمینان دارم «جمع»تان با حضور ایشان بیش از گذشته«خودمانی» و «خدایی» شد! کاش می شد روزی ما را هم به حضورتان می پذیرفتید و روحمان را در محضر ملکوتی و بهشتیِ خود جای می دادید!
تقدیم به ارواح پاک و تطهیرشده ی تمامیِ سربازان، مدافعان و فرماندهان بلاد اسلامی، بویژه روح ملکوتیِ امامان «راحل» و «شهید» ره و جانثارانِ مکتب حسینی، خامنه ای و خمینی در گوشه گوشه ی ایران اسلامی و سرزمین های موعود پیشاآخرالزمانی و همچنین شادی روح این دو عزیز و سردار رفیقِ سفر کرده به دیار بهشتیان و دیگر یاران و بهم پیوستگان در عرش رحمانی می خوانیم یک حمد و سوره همراه با صلوات بر محمد و آل بیت رسول خدا، انبیا و اولیای الهی!..
۷/مردادماه/۱۴۰۵
