ادای احترام شهردار کلان‌شهر شیراز به پرچم سه‌رنگ ایران مزین به نام جلاله الله
پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران به مثابه قاب مشترک هویت ملی، فراتر از مرزهای جغرافیایی، نماد پیوند، استقلال و ریشه‌های تاریخی ملتی است که شکوه خود را در سایه نام جلاله الله به تصویر می‌کشد؛ نشانی مقدس که شهردار کلان‌شهر شیراز، با ادای احترام به این جایگاه رفیع، آن را خانه امن و میراث مشترک نسل‌ها در مسیر سربلندی و یکپارچگی ایران اسلامی دانست.
به گزارش پرتو جنوب به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری شیراز، محمدحسن اسدی، شهردار کلان‌شهر شیراز، در پیامی ضمن ادای احترام به پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران، این نشان مقدس را نه صرفاً یک نماد رسمی، بلکه تجلی‌گاه هویت، ایثار و وحدت ملی دانست که با نام جلاله الله، پیوند میان نسل‌ها و آرمان‌های دیرپای این سرزمین را در تار و پود خود تنیده است.
متن پیام شهردار شیراز به مناسبت یک مهرماه، روز پرچم بدین شرح است:
بسم‌الله الرحمن الرحیم
پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران، این کهنه مکتوب تقدیس‌یافته به خون شهدای وطن، روایت فشرده و گویای یک ملت است از خویشتن خویش؛ نشانه‌ای که آنگاه که در میدان‌ها و خیابان‌ها بر فراز دست‌ها به اهتزاز درمی‌آید، هزاران تفاوت را در سایه یک نام و یک تعلق به هم پیوند می‌زند و از میان کثرت چهره‌ها، تصویری روشن از یک قاب مشترک به نام هویت ملی می‌سازد.
در اجتماعات ملی، سیمای شهر تنها با آرایش خیابان‌ها و میدان‌ها شکل نمی‌گیرد؛ گاه یک نشانه، به تمامی این حضور معنا و هویت می‌بخشد. پرچم ایران در میان مردم، هم جلوه‌ای از شکوه بصری میهن است و هم رسانه‌ای خاموش و در عین حال رسا از هویت، غرور ملی، استقلال، عزت و آزادگی؛ نشانه‌ای که بی‌نیاز از کلام، از همبستگی، ایستادگی، تعلق و عشق به سرزمینی سخن می‌گوید که خاطره مشترک همه نسل‌هاست.
برای ما ایرانیان، این سه‌رنگ فقط ترکیبی از سه طیف سبز و سفید و سرخ بر پهنه یک پرچم نیست؛ بخشی از خاطره جمعی ماست؛ تصویری آشنا که در شادی‌ها و سوگ‌ها، در پیروزی‌ها و روزهای دشوار، در خانه‌ها و مدرسه‌ها، در میدان‌های شهری و در دورترین نقاط جهان، با نام ایران همراه ما بوده است. چه بسیار دل‌هایی که با دیدن این سه‌رنگ تپیده، چه بسیار چشم‌هایی که با به اهتزاز درآمدنش از شوق یا غرور نمناک شده و چه بسیار نسل‌هایی که ایران را پیش از آنکه در کتاب‌ها بخوانند، در همین پرچم دیده‌اند.
عشق به پرچم سه‌رنگ ایران، برای بسیاری از ما، عشق به خانه‌ای است که مرزهایش تنها روی نقشه تعریف نمی‌شود؛ خانه‌ای که نامش ایران است و در حافظه و جان ایرانیان، ریشه‌ای به بلندای تاریخ دارد.
ایران عزیز برای ما تنها یک جغرافیا نیست؛ سرزمینی است که خاطره‌ها، رنج‌ها، افتخارها و آرزوهای نسل‌های بی‌شمار در تار و پود آن تنیده شده است؛ خانه‌ای مشترک و سرنوشتی مشترک. باشد که پرچم مقدس ایران، هر بار که به فراز و اهتزاز درمی‌آید، فراتر از یک نماد رسمی، به نشانه‌ای زنده از این پیوند دیرپا و نمادی از عشق و تعلق ایرانیان با وطن بدل شود؛ نشانه‌ای که در سیمای شهرها، در عرصه‌های جهانی، حافظه مردم و در قلب نسل‌های آینده، روایتگر ایران سربلند، یکپارچه و ماندگار باشد.
فرقی نمی‌کند این پرچم، بر کرانه‌های نیلگون خلیج فارس و دریای خزر به اهتزاز درآمده باشد، پیکر مطهر شهیدی را در آغوش گرفته باشد یا بر بام مدرسه‌ای دورافتاده در دل کوهستان، در میدان جنگ، بر سر در سفارتخانه‌ای در دورترین نقطه از خاک جهان، بر دستان یک قهرمان بر بالاترین سکوهای جهانی، یا حتی بر سینه یک سرباز در نقطه صفر مرزی، یک دانشمند در میدان علم و فناوری یا یک دیپلمات در صحن سازمان ملل باشد؛ هرجا پرچم سه‌رنگ ایران مزین به نام جلاله الله را ببینیم، قلبمان به احترامش می‌تپد و دستمان بی‌اختیار بر سینه می‌نشیند. این پرچم، هر کجا که باشد، برای ما همان شکوه دیرپای ایران است؛ نشانی از صلابت و اقتدار جمهوری اسلامی ایران و مفهوم روانی خانه‌ای است امن، که حتی هزاران کیلومتر دورتر، با دیدنش احساس می‌کنیم بخشی از جانمان را دوباره یافته‌ایم. ما به این سه‌رنگ، نه فقط با چشم، که با تمام خاطره و تعلق و عاطفه ایرانی‌مان ادای احترام می‌کنیم.
محمدحسن اسدی
شهردار کلان‌شهر شیراز
