تصمیمی پرخطر پشت درهای بسته برای زباله های کازرون
تصفیهخانه فاضلاب جای زباله نیست
طبق شنیده ها با تصمیمی پرخطر، محل جمع آوری و سکوی بارگیری زباله شهر کازرون به نزدیکی مکان تصفیه خانه فاضلاب این شهر در حال انتقال است.
به گزارش خبرنگار پرتو جنوب؛ احداث سکوی جمعآوری و بارگیری زبالههای شهری در محوطه تصفیهخانه فاضلاب، تصمیمی است که نمیتوان آن را صرفاً یک پروژه عمرانی یا جابهجایی ساده ماشینآلات دانست. این اقدام، در صورت اجرا بدون مطالعات تخصصی و مجوزهای قانونی، میتواند تصفیهخانه را از یک مرکز کنترل آلودگی به کانون جدید انتشار آلودگی تبدیل کند.
تصفیهخانه فاضلاب برای دریافت، تصفیه و دفع فاضلاب طراحی شده است؛ نه برای تخلیه، انباشت، بارگیری و شستوشوی خودروهای حمل زباله.
زباله شهری، حتی اگر قرار باشد فقط برای چند ساعت در محل باقی بماند، شیرابه، بو، حشرات، جوندگان، آلودگی میکروبی و خطر آتشسوزی ایجاد میکند. حال تصور کنید این فعالیت در کنار حوضچههای تصفیه، واحدهای لجن، آزمایشگاه، مخازن مواد شیمیایی و مسیرهای بهرهبرداری تصفیهخانه انجام شود.
مسئله فقط بوی نامطبوع نیست. شیرابه زباله میتواند بار آلی، آمونیاک، مواد معلق، عوامل بیماریزا و ترکیبات خطرناک وارد محیط کند. اگر این شیرابه بدون مطالعه و مجوز به شبکه یا فرآیند تصفیهخانه وارد شود، ممکن است ظرفیت بیولوژیکی تصفیهخانه را تحت فشار قرار دهد و کیفیت پساب خروجی و لجن را تغییر دهد. در چنین شرایطی، آلودگی از یک نقطه به نقطهای دیگر منتقل میشود؛ نه اینکه واقعاً تصفیه شود.
از سوی دیگر، ورود کامیونهای حمل زباله به تصفیهخانه، رفتوآمد خودروهای سنگین، شستوشوی مخازن و تخلیه پسماند میتواند مسیرهای بهرهبرداری، دسترسی کارکنان، تأسیسات برقی و واحدهای حساس تصفیهخانه را مختل کند.
ترکیب گازها و مواد قابل اشتعال موجود در زباله با تجهیزات برقی و مواد شیمیایی تصفیهخانه نیز موضوعی نیست که بتوان با یک حصارکشی ساده از کنار آن گذشت.
قانون چه میگوید؟
در مقررات استقرار واحدهای خدماتی، «ایستگاه انتقال پسماندهای عادی، صرفاً به صورت ایجاد سکو و تخلیه و بارگیری» در ردهای قرار گرفته که برای آن فاصله عددی ثابتی از شهر و روستا تعیین نشده است. اما این موضوع به معنای مجاز بودن احداث چنین مرکزی در هر نقطهای، از جمله داخل تصفیهخانه فاضلاب، نیست. رعایت کاربری زمین، جلوگیری از آلودگی، اخذ موافقت دستگاههای ذیربط و رعایت حریم منابع آب همچنان الزامی است.
همچنین قانون مدیریت پسماندها، مدیریت اجرایی پسماندهای عادی شهری را بر عهده شهرداری گذاشته، اما این مسئولیت باید طبق ضوابط فنی و زیستمحیطی انجام شود. تصویب در شهرداری یا شورای شهر، جایگزین مجوز محیط زیست، موافقت شرکت آب و فاضلاب یا تأیید شرکت آب منطقهای نمی شود.
عدد ۴۰۰ متر که گاهی در این بحث مطرح میشود، مربوط به محل دفن پسماند از چاه آب است، نه الزاماً سکوی انتقال ساده. برای محلهای دفن، فاصله حداقل ۱۰۰۰ متر از مناطق مسکونی و برخی کاربریهای حساس نیز مطرح شده است. بنابراین نباید با استناد ناقص به مقررات، سکوی انتقال در هر محل نامناسبی احداث شود
سؤالهای بیپاسخ
پیش از آغاز عملیات، مسئولان باید به پرسش های افکار عمومی پاسخ دهند:
– آیا مطالعات مکانیابی و ارزیابی اثرات زیستمحیطی انجام شده است؟
– آیا اداره کل حفاظت محیط زیست استان با این محل موافقت کتبی کرده است؟
– آیا شرکت آب و فاضلاب، مالک یا بهرهبردار تصفیهخانه، این مکان را تأیید کرده است؟
– تکلیف شیرابه دقیقاً چیست و قرار است کجا تصفیه یا دفع شود؟
– آیا کف سکو کاملاً آببند و دارای سیستم جمعآوری شیرابه است؟
– مسیر تردد کامیونهای زباله از مسیر بهرهبرداری تصفیهخانه جداست؟
– آیا فاصله و حریم چاههای آب، چشمهها و قنوات بررسی شده است؟
– آیا این پروژه در کارگروه مدیریت پسماند استان تصویب شده است؟
– اگر فعالیت از «سکوی بارگیری» به انبارش طولانیمدت یا دپوی زباله تبدیل شود، چه مرجع قانونی بر آن نظارت خواهد کرد؟
پاسخ ندادن به این پرسشها، پروژه را از یک تصمیم کارشناسی به اقدامی پرریسک و غیرشفاف تبدیل میکند.
تصفیهخانه فاضلاب، زمین بایر نیست
تصفیهخانه فاضلاب یک زیرساخت حیاتی و تخصصی است. استفاده از زمین آن برای حل مشکل جانمایی زباله، اگر بدون تفکیک کامل، طراحی مهندسی و مجوزهای لازم انجام شود، در واقع انتقال مسئله از سطح شهر به قلب تأسیسات تصفیه آلودگی است.
راهکار منطقی، انتخاب زمین مستقل برای ایستگاه انتقال، اجرای کف آببند، جمعآوری شیرابه، کنترل بو، شستوشوی اصولی خودروها، جداسازی مسیر تردد و نظارت مستمر است. اگر چنین الزامات و مجوزهایی وجود ندارد، آغاز عملیات باید متوقف شود تا اسناد فنی و قانونی پروژه در اختیار مردم و نهادهای نظارتی قرار گیرد.
زباله را نباید به بهای تهدید آب، خاک، سلامت کارکنان و عملکرد تصفیهخانه مدیریت کرد. تصفیهخانه فاضلاب جای زباله نیست.
ما همچنان منتظر جوابیه مسئولین خصوصا فرماندار شهرستان کازرون که مسئولیت شورای تامین را دارد و طبق شنیده ها مسئول اصلی تصویب این طرح می باشد هستیم.
انتهای پیام/
