ساعتي با همشهريان در ايستگاه فرهنگي

نويسنده: سرهنگ دوم سعيده جمالزاده- معاون اجتماعي فرماندهي انتظامي شهرستان فسا

اقبالي به ميز معرفي کتاب و چالش ديوار آزاد نشده بود، پس خودم دست به کار شدم و ضمن معرفي کتاب هاي رمان به رهگذران، آنان را به چالش ديوار آزاد دعوت کردم.

با جمعي از دوستان وسايل ايستگاه فرهنگي که ترکيبي از کتاب رمان (براي معرفي و فروش)، پوستر ( به فراخور موضوع ايستگاه)، تابلو سيار (اجراي چالش ديوار آزاد) و دارت ايستاده ( ايجاد فضاي نشاط ) بود را برداشتيم و راهي يکي از بوستان هاي شهر شديم.

اين ايستگاه با موضوع “قوانين پوشش”، توقف کرد با استفاده از پوسترهايي برگرفته از صفحات کتاب جواهرانه؛ که به صورت علمي و تصويري نوع پوشش را از تاريخ باستان تا عصر حاضر در ايران و کشورهاي اروپايي بيان کرده و ضمن اشاره به نتايج هرج و مرج جنسي در غرب، آن را از ديدگاه علوم و انديشه ها نيز مورد بررسي قرار مي دهد. (مطالعه اين کتاب به ارتقا سطح دانايي در اين حوزه، کمک شاياني مي کند.)

بعد از استقرار، استقبال همشهريان از ايستگاه را رصد مي کردم:

فضاي اطراف دارت که به ابتکار مجري آن، به مسابقه گذاشته شده بود، پرنشاط و هيجان در آن محيط موج مي زد.

رهگذران به فراخور سليقه، نکته اي از پوسترهاي نمايشگاه که چشمشان مي گرفت را دنبال کرده و مشغول مطالعه آن مي شدند.

اما اقبالي به ميز معرفي کتاب و چالش ديوار آزاد نشده بود…

خودم دست به کار شدم، خانمهاي رهگذر را با معرفي کتابهاي رمان که عموما سرگذشت واقعي شخصيت اول داستان بود، به چالش ديوار آزاد دعوت کردم:

به نظر شما معيار تدوين قوانين پوشش، در جامعه چه باشد؟

الف) احکام الهي و ضوابط اسلامي يا  ب)سليقه شخصي افراد….!

پاسخ ها اغلب تفاوتي نداشت چون عده اي قائل به ضابطه مند بودن پوشش بر اساس ضوابط الهي و برخي نظرشان پوشش سليقه اي بدون هيچ ضابطه اي براي حضور در اجتماع بود.

در اين بين، دو پاسخ متفاوت بود: دخترخانم نوجواني از بين حاضرين گفت اگر علمي بخواهيم جواب بدهيم : گزينه (الف) اما اگر دلخواهي باشد: گزينه (ب)

خانمي هم هر دو گزينه را ادغام کرد و گفت: سليقه شخصي بر اساس ضوابط اسلامي.

اندکي بر روي پاسخ دو خانم تامل کردم؛ بيشتر از پاسخ، تحليلشان برايم جذاب و دلنشين بود.

به همت يکي از همراهان، گپ و گفت و کوتاهي با انتخاب کنندگان گزينه ب ” شروع کرديم:

روي نظرشان محکم و استوار بودند که نوع پوشش در اجتماع، امري شخصي است و به سلايق افراد بايد احترام گذاشت.

نظرات ما را که شنيدند، تأمل کردند:

هر موضوعي در اجتماع که بر روي ساير افراد اثر داشته باشد، امري اجتماعي است و براي مديريت آن بايد ضوابطي تعيين و اجرا کرد. از آن جا که بر اساس نظريه فيزيولوژيست ها، روانشناسان و جامعه شناسان … پوشش هر شخص، روي ديگران تاثيرگذاراست، لذا در جامعه، حد پوشش سليقه شخصي نيست.

همچنان که در کشورهاي مختلف براي اماکن مختلف، قوانين پوشش وضع مي شود، يعني اين مسئله شخصي نيست و قانون بردار است. تنها تفاوت، قوانين پوشش است که در هر کشوري، براي چه مکاني چه حدي از پوشش تعيين شده است، که معيار اين قانون گذاري هم بر مبناي ايدئولوژي حاکم در آن کشورهاست.

قابل توجه اينکه در 13 مي سال 2022 دانش آموزان دبيرستاني دخترانه در کانادا، به الزام پوشش زياد در مدرسه اعتراض کرده و بي نظمي ايجاد کردند ، پليس  وارد عمل شده و برخي از آنان را دستگير کرد…

اشاره به تاريخچه فمينيسم نيز خالي از لطف نبود: گام ابتدايي فمينيسم مطالبه آزادي زنان در حوزه پوشش و روابط بود که اين موج تبليغاتي، براي بسياري از زنان و به خصوص مردان جذابيت داشت با اين عنوان که آزادي پوشش و روابط، يک مسئله ي شخصي است.

به مرور زمان افراد زيادي با مطالبه ظاهري اين موج فمينيستي همراه شدند اما اکنون با گذشت چند دهه از گسترش موج اول فمينيسم، آثار و تبعات اجتماعي اين امر قابل کتمان نيست. از مهم ترين آثار آن، تخريب ساختار خانواده، افزايش فرزندان طلاق،  افزايش تولد فرزندان نامشروع و خشونت عليه زنان است. آمار جهاني موجود، اما فرصت بيان آن نيست . ناگفته نيز پيداست که زنان بيشتر از مردان، از شرايط موجود متضرر شده اند.

راستي مي دانستيد: جنبش فمنيسيم و استفاده از زنان براي تحريک افکار عمومي مردم جهان، پروژه اي براي رسيدن به اهداف سياسي بوده؟ به عنوان مثال خانم “گلوريا اشتاينم” که شخص اول فمنيسم در عصر خود و يکي از 5 شخصيت بزرگ تاريخ فمنيسيم است، مامور و عامل سرويس اطلاعاتي CIA  بود.

و اما مطلب آخر: چرا جمهوري اسلامي بايد روي حجاب پافشاري کند و براي آن؛ اينقدر هزينه بدهد و توهين بشنود؟

آيا راحت تر نيست که پوشش و ساير محدوديت ها در روابط را آزاد کند و اجازه بدهد مردم در اين لذت هاي مادي غرق شوند و ديگر کاري به حکومت نداشته باشند؟

همچنان که تمام نظام هاي سياسي دنيا نفع خود را در اين مي بيندد که مردم و به خصوص جوانان در سرگرمي و لذت هاي جنسي غرق باشند و خود، به حکومت ادامه دهند.

شاهدي از تاريخ قبل از انقلاب در اين خصوص وجود دارد: “در سال هاي پاياني دهه 1960، شاه ايران تعدادي نامه محرمانه به ملک فيصل پادشاه عربستان نوشت. وي در يکي از آن ها نوشته بود: برادرم! از تو خواهش مي کنم دست به مدرنيزاسيون بزن. درهاي کشور خود را باز کن. آموزشگاههاي مختلط پسر و دختران را باز بگذار و… وگرنه تضمين نمي کنم که بتواني تاج و تخت خودت را نگه داري.”

ولي از آنجايي که کرامت انساني و رشد استعدادهاي انسان براي جمهوري اسلامي مهم است، روي اين اصل ايستاده و براي آن هزينه مي دهد و شهيد تقديم مي کند.

منابع:

“بي پرده با حجاب” مولف: “نعيمه اسلاملو و آزاده اکبري ”

“يک ون شبهه” مولف: “سيدمحمدحسين راجي”