ماده اعتياد آور گل؛ خطري پنهان و جدي

تهيه و تنظيم: سکينه رشيدي – مشاور و مددکار اجتماعي كلانتري شهرستان داراب

اعتياد، به‌ويژه در جوامع امروزي، تنها يک مسئله‌ي پزشکي يا اجتماعي نيست؛ بلکه پديده‌اي پيچيده با ابعاد روان‌شناختي، زيستي و فرهنگي است كه تاثير مستقيم بر آسيب هاي اجتماعي دارد و در فراگير شدن آن نقش موثر دارد.

در اين ميان، مصرف حشيش و گل (ماريجوانا) به دليل رواج بالا در ميان نوجوانان و جوانان، اهميت ويژه‌اي دارد. بسياري از افراد به‌اشتباه تصور مي‌کنند اين مواد بي‌خطر يا «سبک» هستند، در حالي‌که شواهد علمي خلاف اين موضوع را نشان مي‌دهند.

وقتي از مصرف مواد در سنين پايين صحبت مي‌کنيم، بسياري اولين چيزي که به ذهنشان مي‌رسد حشيش يا همان «گل» است. اين ماده در ظاهر شايد بي‌خطر به نظر برسد و خيلي‌ها فکر مي‌کنند که اعتيادآور نيست، اما واقعيت اين است که «گل» تأثير مستقيم روي مغز در حال رشد نوجوان دارد.

در کوتاه‌مدت ، مصرف ماده گل باعث تغيير در حالت روحي و رواني ، گيجي ، اختلال در تمرکز و حافظه مي‌شود . نوجواني که تازه شروع کرده ، ممکن است احساس سرخوشي يا خنده‌هاي بي‌دليل را تجربه کند و يك لذت آني ناخوشايند را در لحظه برايش پيش بيايد ، اما در کنار آن واکنش‌هاي کند ، اضطراب يا حتي توهم هم رخ مي‌دهد .

مصرف مداوم اين ماده مي‌تواند به کاهش توانايي يادگيري، افت شديد در عملکرد تحصيلي، بروز افسردگي، اختلالات اضطرابي و حتي کاهش انگيزه در زندگي منجر شود. تحقيقات نشان داده‌اند که نوجواناني که در اين سن مصرف را آغاز مي‌کنند، در بزرگسالي بيشتر با مشکلات رواني و اجتماعي دست‌به‌گريبان خواهند بود . متاسفانه اين قشر براي فرار از مشكلات يا كسب آرامش موقت به سمت راه حل هاي اشتباه كشيده مي شوند. مصرف اين ماده مي تواند زندگي فرد را به مسيري سوق دهد كه هرگز خواهان آن نبوده است.

نکته مهم اين است که خانواده‌ها و نوجوانان بايد بدانند مصرف «گل» چيزي شبيه يک بازي ساده يا تجربه بي‌ضرر نيست. اين ماده با فريبندگي ظاهري خود مي‌تواند مسيري را باز کند که برگشت از آن دشوار باشد. آگاهي ، گفت‌وگو و ايجاد جايگزين‌هاي سالم براي ايجاد انگيزه در زندگي نوجوان بهترين راه پيشگيري از گرفتار شدن در اين چرخه خطرناک است.