نقش خانواده در تربيت فرزندان

مرضيه محمودي – مشاور و مددکار اجتماعي کلانتري 11 جمهوري شهرستان جهرم

يکي از مهم ترين وظايف ديني و اجتماعي والدين تربيت ديني کودک است.

والدين نقش بسيارمهمي در شکل دهي به شخصيت فرزند ايفا مي کنند. دوران کودکي مهم ترين مرحله رشد است و عواطف عميق والدين در شکل گيري شخصيت کودک در اين دوران نقش بزرگي دارد.زيرا خانواده نخستين کانون تربيت است.

بنابراين مسئوليت والدين تنها تامين غذا ،لباس و بهداشت کودک نيست، بلکه بايد کودک را مطابق دستورات پيشوايان ديني تربيت کنند و بر رفتار وکردار ،عبادت ودوستان فرزندانشان نظارت و مديريت کنند تا هرکسي را به عنوان دوست خود انتخاب نکنند، بايد مهارتهاي صحيح زندگي را به آنها ياد بدهند تا در آينده دچار مشکل نشوند.

عوامل موثر در تربيت کودک

-مجموعه عوامل فردي مثل: وضعيت جسمي ،هوشي، استعداد وتجربيات افراد

-مجموعه عوامل مربوط به خانواده

-مجموعه عوامل مربوط به محله ومدرسه

تاثير خانواده در فرزندان و نقش هاي مهم آن ها در جنبه هاي ديني ، اخلاقي و اجتماعي بسيار مهم و عظيم است. والدين مسئول سلامت و رشد جسمي و روحي و مهم ترين عامل سعادت و شقاوت فرزندان خود هستند.

حساس ترين وظيفه خطير والدين تربيت صحيح فرزندان است .تربيت ديني در محيط خانواده داراي دو شيوه اساسي کلامي و نمادين است که هريک در تربيت کودک نقش اساسي دارد.

خانواده در تربيت ديني فرزندان و هدايت صحيح آنها به سوي رستگاري و اعمال صالح بيشترين و مهم ترين نقش را دارد. از اين رو خانواده ها مخصوصا”والدين بايد جايگاه خود را کاملا درک کرده و با آشنايي و فراگيري عوامل وروش هاي درست خود را براي نقش آفريني مجهز نمايند و با برنامه ريزي و تعامل به تربيت ديني فرزندانشان همت گمارند تا زمينه شکوفايي استعدادهاي نهفته در ابعاد مختلف آن ها را فراهم نموده و فرزندان به رشد و تعالي معنوي دست يابند.