فروردین ماه سال ۱۳۷۶[دولت مرحوم اکبرهاشمی رفسنجانی]، قیمت هر لیتر بنزین به ۱۶ تومان رسید و افزایشی ۶۰ درصدی را تجربه کرد. از این تاریخ به بعد افزایش قیمت بنزین در سال های متوالی اتفاق افتاد، این اقدام با هدف ممانعت از فریز قیمت و ایجاد بحران در اقتصاد صورت می‌گرفت چرا که در تمامی این سال ها قیمت بنزین با یارانه‌ای سنگین از سوی دولت تعیین می شد و این یارانه سنگین که موجبات عقب ماندگی قیمت بنزین در ایران نسبت به کشورهای همسایه را فراهم می کرد، قاچاق این حامل انرژی از ایران به خارج از کشور را رقم می زد.

میزان افزایش قیمت بنزین در سال ۱۳۷۷ برابر با ۲۵ درصد، در سال ۱۳۷۸ برابر با ۷۸ درصد، در سال ۱۳۷۹ برابر با ۱۰ درصد و در سال ۱۳۸۰ برابر با ۱۷ درصد بود. سال ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ قیمت ها به ترتیب ۱۱ درصد و سی درصد افزایش یافت. میزان افزایش در سال ۱۳۸۳ برابر با ۲۳ درصد بود. از این تاریخ قیمت بنزین تا سال ۱۳۸۵ تغییری نکرد اما سال ۱۳۸۶ سال مهمی برای اقتصاد بنزینی ایران بود. دولت محمود احمدی نژاد در این سال دو بار قیمت بنزین را تغییر داد. در نوبت اول در خرداد ماه سال ۱۳۸۶ قیمت بنزین به صد تومان رسید به این ترتیب قیمت ها افزایشی ۲۵ درصدی را تجربه کرد اما در تیرماه همین سال برنامه سهمیه بندی بنزین به اجرا درآمد و در قالب این برنامه قیمت ها رشدی ۳۰۰ درصدی را تجربه کردند. قیمت بنزین سهمیه بندی به ازای هر لیتر صد تومان و قیمت بنزین ازاد به ازای هر لیتر ۴۰۰ تومان اعلام شد.

سال ۱۳۸۹ [دولت محموداحمدی‌نژاد] در قالب اجرای طرح هدفمندی یارانه ها بود که هر لیتر بنزین به شکل سهمیه بندی به قیمت ۴۰۰ تومان و هر لیتر بنزین آزاد ۷۰۰ تومان قیمت خورد.