مدارا کردن در زندگي
سمانه رعيت پيشه – مشاور و مددکار اجتماعي فرماندهي انتظامي شهرستان فسا
ممکن است همسر ما صفات منفي داشته باشد که با انواع روش ها نتوانيم آن را برطرف کنيم، شايد هم اصلاح آن نيازمند به گذر زمان باشد.
در اين شرايط آن چيزي که مي تواند گوارايي زندگي را براي ما حفظ کند مدارا کردن است و نبايد انتظار داشت که همه انتظارات ما در طول زندگي از سوي همسرمان برآورده شود. گاهي هم بايد با آنچه که هست، ساخت.
فهم اين مساله در گرو پذيرش واقعيت هاي زندگي است. گاهي شکل گيري شخصيت دو انسان که باهم ازدواج کرده اند نتيجه عوامل بسيار متعددي بوده، اگر قبول کرديم تغيير اين شخصيت در گرو فراهم شدن زمينه هاي گوناگوني پيش مي رود.
گاهي همه اين زمينه ها در کنار هم نمي شود و به اين نتيجه خواهيم رسيد که برخي از صفات همسر خود را بايد براي مدتي طولاني و شايد هم تا آخر عمر تحمل کنيم. اين تحمل تا وقتي که لطمه اي به دين ما نزند نشانه اي از عقل سليم است.
اگر مداراي ما زمينه مداراي ديگران را هم فراهم نکند حداقل از شدت گرفتن فضاي تنش آلود خانه پيش گيري مي کند. وقتي مدارا کردن با همسر خود نداشته باشيم، عرصه زندگي را بر خود و همسر تنگ نموده ايم و پاي جدال و بگو مگو و تنش هاي آن چناني به ميان مي آيد.
در تنش ها و دعواها هم عصبانيت و حرف هاي ناروا از رفتار و گفتار ما سر بيرون مي آورد و همچنين در کنارش لجاجت نيز به وجود مي آيد و مديريت زندگي را از دست عقل و منطق خارج مي سازد چرا که انسان لجوج، توان منطقي خود را از دست مي دهد.
به همين دليل هم نمي تواند تدبير صحيحي براي زندگي خود داشته باشد که اگر مدارا کردن در کار طرفين قرار گيرد، فضاي خانه را آرام نگه مي دارد و اما لجاجت خانه را تبديل به ميدان جنگ مي کند.
لازمه مدارا، برخورد نرم خويانه و سازگارانه است که بايد آن را سر لوحه خود قرار داد و زيبايي زندگي به همين رفاقت و مدارا کردن مي باشد و بسياري از کارها وسياست ها به نتيجه نخواهد رسيد مگر آنکه در آن مدارا صورت پذيرد.
