سال بی بهار

مستی مکن که چرخِ زمان تیز بُگذَرَد

سرخوردگی و جهل و گمان نیز بگذرد

آرام می خزد تَنِ این مار دلربا

همچون نسیم خوش که به دهلیز بگذرد

فصلی که می برد زِسرش هوش آدمی

آشفته از حوالی پاییز بگذرد

غافل! فراقِ یک دمِ یارانِ خوش سخن

چون سالِ بی بهار، غم انگیز بگذرد

آتش که خود نماد ِ نَفَس های پاک شد

ویران کند چو بر سر جالیز بگذرد

یارَب “ودود” ناصحِ گردَن کِشان شده

با کارِ نیک ظلمت او نیز بگذرد

ودود ابراهیم زاده

***

_ برای معرفی و نقد کتاب تازه چاپ شده تان! در این ستون، تماس بگیرید.
_آثار ادبی خود را همچنین می توانید در واتس آپ یا ایتا به شماره ۰۹۱۷۸۲۲۵۸۴۸ علی حاتمی «ع.آیدین»، ارسال فرمایید.
_ به همراه اثر، عکسی «حتی الامکان غیر پرسنلی» از خود بفرستید.

علی حاتمی «ع. آیدین» – دبیر سرویس ادبی پرتو جنوب