خطاهاي شايع در تعليم و تربيت فرزندان

تهيه و تنظيم : كارمند رتبه 15 “مرضيه خداهمتي”- كارشناس اداره مشاوره و مددكاري پليس فارس

ارتباط شفاف و هماهنگي بين اعضاي خانواده، باعث افزايش كارايي روش هاي فرزند پروري مي شوند.

خطاي اول: والدين به رفتار مناسب فرزندان پاداش نمي دهند

مثال: فرزند دانش آموز در حالي كه از مدرسه برمي گردد كارنامه اش را در دست گرفته و به سمت پدرش مي دود و مي گويد اين ترم نمرات خوبي گرفتم، مي خواين كارنا مه ام را ببينين؟ پدر كه در حال روزنامه خواندن است مي گويد بله، ولي اول بذار روزنامه خواندنم رو تمام كنم. راستي برو از مامانت بپرس ناهار آماده هست؟

خطاي دوم: والدين به طور اتفاقي، رفتار مناسب را اصلاح مي كنند

مثال: زهرا 12 ساله مي خواهد مادرش را با شستن ظرف هاي ناهار غافلگير كند.

زهرا؛ مامان، ببين من ظرفاي ناهار را برات شستم. خوشحال شدي؟

مادر؛ مدت ها بود در انجام كاراي خونه كمكم نكرده بودي!، حالا ظرفاي داخل فِر چی ميشن، اونا را فراموش كردي؟

خطاي سوم: والدين به طور اتفاقي به رفتار نامناسب پاداش مي دهند

مثال: علي با مادر به همراه ، عمه و خاله اش به بازار مي رود، علي در حين عبور از بازار چشمش به وسيله اي افتاده و بهانه آن را مي گيرد و مادر براي خريد آن مقاومت مي كند، با گريه و زاري و قشقرق به پا كردن علي، مادر دستپاچه شده و مي گويد فقط سر و صدا نكن هر چي خواستي برات مي خرم.

خطاي چهارم: والدين رفتار نامناسب را اصلاح نمي كنند ( زماني كه اصلاح ملايم رفتار لازم است)

والدين در اتاق نشيمن نشسته اند و مي بينند محمد 11 ساله ناگهان يك سيلي به برادر كوچكترش مي زند. هيچ كدام از والدين عكس العملي نشان نمي دهند و سعي نمي كنند رفتار پرخاشگرانه ي وي را اصلاح كنند.

مادر؛ اميدوارم يك روز بتوني از عهده ي پسرات بر بياي

پدر ؛ از اين رفتار تعجب نكن، خلاصه پسرا با دخترا فرق دارن ديگه

برخي از دلايل عدم موفقيت بعضي از والدين:

والدين نااميد: برخي والدين وقتي پس از مدتها استفاده از روش هاي مختلف، موفق به تغيير رفتار فرزندشان نشوند، از اصلاح او نا اميد مي شوند.

والدين محافظه كار: اين والدين فكر مي كنند اگر از كودك درخواستي برخلاف ميلش داشته باشند، عشق و علاقه او را از دست خواهند داد.

والدين گناهكار: اين والدين خود را مسبب مشكلات فرزندانشان مي دانند و در اين مورد احساس گناه مي كنند بنابراين در صدد حل آنها برنمي آيند.

والدين عصباني: برخي والدين هنگام مشاهده رفتار نامناسب فرزندشان، كنترل خود را از دست مي دهند. بنابراين يا رفتار نامناسبي انجام مي دهند و يا به طور كل ترجيح مي دهند آن رفتار را ناديده بگيرند.

والدين منفعل: گاهي اقدامات تربيتي يكي از والدين به دليل عدم قاطعيت و يا رابطه مخدوشي كه با همسر خود دارد به دلايل مختلف توسط والد ديگر و تو و جلوگيري مي شود.

والدين گرفتار: متاسفانه در بسياري از موارد نيز ديده مي شود كه به دليل مشكلات زناشويي، مسايل اقتصادي و ساير موقعيت هاي دشوار زندگي، والدين از تربيت فرزند خود دست مي كشند و او را به حال خود رها مي كنند.