زندگي گوارا با مدارا کردن

  به اهتمام: سمانه رعيت پيشه – مشاور کلانتري 11 شهدا شهرستان فسا

ممکن است همسر ما صفات منفي داشته باشد که با بکارگيري روش هاي مختلف نتوانيم آن را برطرف کنيم، شايد هم اصلاح آن نيازمند به زمان باشد؛ در اين شرايط آن چيزي که مي تواند گوارايي زندگي را براي ما حفظ کند، مدارا کردن است.

نمي توان انتظار داشت که همه ي توقعات ما در طول زندگي از سوي همسرمان برآورده شود؛ گاهي بايد با آنچه که هست، بسازيم.

فهم اين مساله در گرو پذيرش واقعيت هاي زندگي است، مثلا اينکه: شکل گيري شخصيت دو انسان که با هم ازدواج کرده اند، نتيجه عوامل بسيار متعددي بوده و شايد با فراهم شدن زمينه هاي مختلفي، شخصيت تغيير کند. گاهي، همه اين زمينه ها در کنار هم فراهم نمي شوند و به اين نتيجه مي رسيم که برخي از صفات همسرخود را بايد براي مدتي طولاني و شايد هم تا آخر عمر تحمل کنيم. اين تحمل تا وقتي که لطمه اي به دين ما نزند نشانه اي از عقل سليم است و اگر مداراي ما زمينه مداراي ديگران را فراهم نکند، حداقل از شدت گرفتن فضاي تنش آلود خانه پيش گيري مي کند.

وقتي اهل مدارا نباشيم عرصه زندگي را بر خود و همسر تنگ کرده و پاي جدال و بگو ومگو و تنش هاي طولاني به ميان مي آيد و البته در تنش و دعوا، چه بسا عصبانيت و حرف هاي ناشايست از رفتار و گفتار ما سر بزند و لج بازي گوشه اي از زندگي ما را اشغال کند.

به نظر شما انسان لجوج، توان مديريت عقلي و منطقي زندگي را دارد؟  مسلما نه؛ لذا نمي توان از اين افراد توقع تدبير صحيحي براي زندگي خود داشت.

خلاصه مطلب اينکه: اگر مدارا در دستور کار طرفين قرار گيرد، فضاي خانه آرام مي ماند ولي لجاجت، خانه را به ميدان جنگ تبديل مي کند؛ البته لازمه مدارا هم برخورد نرم خويانه و سازگارانه است.

ناگفته پيداست که زيبايي زندگي به رفاقت و مدارا کردن است و بسياري از کارها و سياست ها به نتيجه نخواهد رسيد، مگر آنکه در آن مدارا و وفق صورت پذيرد.