دخالت والدين در روابط همسران
مرضيه خداهمتي – كارشناس اداره مشاوره و مددكاري پليس فارس
خانواده اولين و مهمترين پايه گذار شخصيتي و معيارهاي فکري فرزندان است و نقش حياتي در تعيين سرنوشت، سبک و خط مشي زندگي آتي آنان دارد.
فرزندان نيز براي رشد و تعالي رواني خود نيازمند هدايت و راهنمايي والدين و مربيان هستند و در پدران و مادران نيز ظرفيت و قابليتي نهفته است که موجب حرکت رو به جلوي فرزندان مي شود.
چنانچه اين قابليت در تمام مراحل زندگي فرزندان حتي زماني که آنها زندگي جديدي را انتخاب مي کنند به مرحله اجرا درآيد و بي حد ومرز بوده و حريم زندگي جديد فرزند رعايت نشود، مسلما موجبات دخالت و ناسازگاري را به وجود خواهد آورد.
برخي از والدين همچنان معتقدند از آنجايي که خود يک عمر سردي و گرمي روزگار را چشيده و صاحب تجربه هستند، فرزندانشان نيز بايد از هر طريق ممکن و به هر نحوي که شده، از تجارب آنها بهره مند شوند. لذا اين حق را براي خود کاملاً قائلند که در زندگي فرزندان خود دخالت کنند.البته ما منکر نياز هميشگي فرزند به تجربه و راهنکايي والدين خود نيستيم، اما اين رفتار اگر از حد تعادل خارج شود ديگر مناسب و راهگشا نيست.
در حالي که اين دخالت ها مانع رشد و شکوفايي آنها مي شود ، والدين نمي دانند که زوج هاي جوان گاهي بايد اشتباه کنند تا بر تجاربشان افزوده شود. در مقابل نيز زوج هاي جوان چه پسر و چه دختر بايد بدانند که وقتي زندگي جديد را انتخاب مي کنند، ديگر تنها نيستند و فرد دومي نيز در اين ميان وجود دارد که او را براي يک عمر زندگي انتخاب کرده اند. لذا گوش دادن و توجه کردن صرف به حرف ها و نظرات والدين ديگر جايز نيست. البته اين بدان معنا نيست که والدين کنار گذاشته شوند بلکه توجه به آنها و مشورت با آنها و انتخاب کردن نصايح و پندهايي که راهگشاست، ضروري است، ولي نه بدان حد که موجب دخالت در زندگي زناشويي فرزندان و به هم ريختن کانون گرم خانواده و از بين رفتن آرامش آنها شود.
مردان جوان بايد بدانند جايگاه پدر و مادر و همسرشان را به گونه اي حفظ کنند که هيچکدام دلخور نشوند.
والدين بايد بدانند که خانواده مجموعه اي است شامل زن، شوهر و فرزندان. اين خانواده زماني موفق خواهد بود که در آن هماهنگي وجود داشته و همه اعضا در زير يک سقف با صميميت و شادي زندگي کنند. بنابراين والدين بر اين نکته دقت داشته باشند، چنانچه نصيحت ها و اظهارنظرهاي آنها جنبه دخالت و در نتيجه موجب به وجود آمدن جنگ و جدال در خانه فرزندانشان شود ، بايد از آن دوري کنند و در عوض در جهت رفع بحران هاي زندگي مشترک فرزندان خود به مانند يار و ياور عمل کنند و از ابراز محبت نسبت به عروس و داماد خود دريغ نورزند. ابراز محبت آنان، علاقه و نشاط و طراوت را در زندگي فرزندانشان به وجود مي آورد.
همه ما به خوبي مي دانيم که عزيزترين موجودات روي زمين پدر و مادر هستند. وقتي مي شنويم سر يکي از آنها درد مي کند، ما هم با آنها سردرد مي گيريم. حاضريم خودمان مريض شويم، ولي آنها سالم باشند و سلامت. وقتي صداي آنها را در آن سوي تلفن، غمگين و ناراحت مي شنويم، انگار دنيايي از غم و اندوه بر شانه هاي ما سنگيني مي کند. وقتي آنها را شاد مي بينيم، احساس مي کنيم ديگر غمي در اين دنيا نداريم. همين اندازه که آنها براي ما عزيزند و دوست داشتني، همسر و زندگي زناشويي ما هم عزيز است و قابل احترام. فراموش نکنيم که نبايد همسر و زندگي شخصي خود را فداي پدر و مادر کنيم.
بیشتر بخوانید:
همين طور که شايسته نيست پدر و مادر را فداي همسر و زندگي خود کنيم. هر کدام از اينها منزلت و ارزش خود را دارند. والدين در جاي خود و همسر در جاي خود. همان گونه که بايد به خواسته هاي پدر و مادر اهميت داد، خواسته ها و نيازهاي همسر را نيز نبايد فراموش کرد. وقتي والدين مشاهده مي کنند فرزندانشان رعايت تعادل را برگزيده اند، مسلما خوشحال تر و راضي ترند.
خانم جوان بايد به گونه اي عمل کند که خانوده اش احساس کنند او به تنهايي توانايي اداره زندگي مشترکشان را دارد و نيازي نيست در تمام امور بر کار او نظارت داشته باشند .در ضمن خانم ها بايد مراقب نوع رابطه همسرشان با خانواده خود بوده تا حريم ها شکسته نشود.
والدين نيز بايد بدانند که انعطاف پذيري، يکي از ويژگي هاي مهم براي ايجاد سازگاري بيشتر در جهت حفظ و پيشبرد سلامت رواني است. بنابراين با چشم پوشي و نرمش نسبت به برخي رفتارهاي فرزندان نه تنها مي توان از تنش هاي بي دليل پيشگيري کرد؛ بلکه گامي محکم و اساسي در راستاي تحکيم بنيان هاي خانوادگي فرزندان خود بردارند.
اين موضوع راجع به خانم ها هم صدق مي کند و آن ها بايد بدانند که بعد از ازدواج ديگر وظايف و نقش هاي جديدي در زندگي شان وجود دارد و بايد وابستگي خود را به خانواده کم تر کنند و با ديدن کوچک ترين مشکل در رفتار همسر يا خانواده اش آن را براي مادر خود باز گو نکنند، بلکه مانند يک انسان بالغ در رفع مشکل بکوشند.
همانطور که در آموزه هاي ديني مان هم آمده ،حفظ احترام والدين در هر شرايطي واجب است غير از مواقعي که بر خلاف حکم خدا باشد، اما گاهي خواسته ي آن ها به گونه اي است که با تصميم مان در زندگي زناشويي در تضاد است ،آن وقت بايد با سياست و محبت ضمن دلجويي از آنان ، به گونه اي اي رفتار کنيم که هم استقلال زندگي مشترکمان حفظ شود و هم آن بزرگواران رنجيده نشوند.
