خودم را نمی بخشم!

نویسنده: زينب گلكار- مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری 32 گلشن شيراز

خیلی پشیمان هستم که به خاطر رهایی از مشکلات زندگی به سمت مصرف مواد مخدر رو آوردم؛ خودم را هرگز نمی بخشم.
21 ساله بودم که کنکور قبول شدم، از این موفقیت در پوست خودم نمی گنجیدم و بسیار خوشحال بودم. خودم را مستقل و رها مي ديدم.
كلاس هاي دانشگاه شروع شد. ورود من در محيط جديد همراه شد با آشنايي با دوستانی که مرا تشویق به مصرف سیگار می کردند. دوستانم می گفتند که اگر سیگار بکشم خیلی خوب می توانم درس بخوانم و در امتحانات قبول مي شوم .
این تشویق دوستان ناباب باعث شد که سیگار را تجربه کنم. ابتدا در زمان امتحانات به ظاهر براي رفع خستگي و بيشتر درس خواندن مصرف مي كردم، بعد از مدتي مصرفم به صورت تفريحي شده بود . زمان هايي هم به ظاهر براي آرامش مصرف مي كردم. به طوري كه بعد از مدت زماني وابسته شده بودم ؛ هر روز سیگار مي كشيدم و تعداد نخ هاي سیگارم را زیاد می کردم .
چند سال بعد از فارغ التحصيلي ام ازدواج كردم، البته انتخاب همسرم از ابتدا اشتباه بود. بعد از دو سال زندگی مشترک به خاطر این که شوهرم دست بزن داشت و مرا کتک می زد از هم جدا شديم .
بعد از جريان طلاق، افسرده شدم . به خاطر رهایی از مشکلات زندگی و به دست آوردن آرامش به سمت مصرف شیشه رفتم . اين بار خودم مقصر بودم . فکر می کردم که با مصرف شیشه می توانم همه مشکلات زندگی ام را فراموش کنم .
مي خواستم بار رواني طلاق را كمتر كنم ؛ اما وابسته به شيشه شده بودم به طوري كه روزانه دوز مصرف بالا می رفت و برای هزینه مصرف نیاز به پول داشتم و مجدد با تشویق دوستان نااهلم اقدام به سرقت كردم تا بتوانم هزینه مصرف شیشه را فراهم کنم .
خیلی پشیمان هستم که به خاطر رهایی از مشکلات زندگی به سمت مصرف مواد مخدر رو آوردم؛ خودم را هرگز نمی بخشم.
الان متوجه شدم که هیچ آرامشی با مصرف مواد مخدر به دست نمی آید و هیچ مشکلی حل نمی شود، بلکه مشکلات زندگی زیادتر و دردسرهايش بيشتر مي شود .
تجزیه و تحلیل:
بحث اعتیاد یکی از مهم ترین تهدیداتی است که کانون خیلی از خانواده ها را درگیر کرده است و سبب تزلزل و فرو پاشی بسیاری از خانواده ها شده است.
فردی که معتاد می باشد متاسفانه رابطه عاطفی مناسبی با اعضای خانواده ندارد. این فرد نه از لحاظ عاطفی و نه از لحاظ اقتصادی و فرهنگی و… نمی تواند فرزندان خود را تامین کند و آینده آن ها را نیز به خطر می اندازد و این افراد معمولا دچار اعتماد به نفس پایین و مشکلات فرهنگی و آسیب های اجتماعی هستند ، زیرا الگوی مناسبی در محیط خانواده که اولین محیط زندگی هر فردی است را نداشته است.
در تحقيقاتي كه در زمينه علت يابي پديده اعتياد انجام شده مشخص گرديد كه يكي از مهم ترين علل اعتياد افراد به خصوص جوانان و نوجوانان فشار همسالان و داشتن دوستان مصرف كننده مواد است.
اعتیاد روندی تدریجی دارد و با گذشت زمان درگیری فرد با مواد بیشتر و بیشتر خواهد شد. با شدت گیری اعتیاد، ارتباط فرد معتاد با اعضای دیگر خانواده کمتر خواهد شد و به همین میزان ارتباط و وقت بیشتری را با مواد خواهد گذراند. در چنین وضعیتی روابط عاطفی میان اعضا به تدریج کم رنگ شده و از بین خواهد رفت و فضای خانواده را یاس و ناامنی فرا خواهد گرفت.