خسته ام!

نويسنده: مرضيه خداهمتي – كارشناس اداره مشاوره و مددكاري پليس فارس

پسر 15 ساله در مرکز مشاوره و مددکاري معاونت فرهنگي و اجتماعي پليس فارس حاضر و شروع به سخن گفتن مي کند:
تك فرزند خانواده هستم، پدرم شغل خوبي دارد، ولي درگير كار و امورات خودش است و به من و دنياي نوجواني من كاري ندارد.
مادرم خانه دار است، ولي او به اندازه اي سرگرم برنامه هاي شخصي خودش است که احساس مي کنم من را فراموش کرده است.
آنقدر خسته ام كه روزها برايم به سختي مي گذرد. علي رغم مدرسه خوب و كلاس هاي كمك آموزشي، امتحانات مدرسه اصلا خوب پيش نرفت و نمرات جالبي نداشتم.
پدر و مادرم سرزنشم مي كنند كه “چقدر براي تو هزينه كرديم” و با طعنه مي گويند “دست آخر كارنامه درخشانت را برايمان آورده اي؟”.
از رفتار پدر و مادرم خسته شده ام، آن ها حاضر نيستند، حرف هاي مرا را بشنوند .
من بيشتر وقت خود را با دوستانم مي گذرانم، چرا که پدر و مادرم وقتي براي با من بودن ندارند.
به دليل مشغله کاري پدرم، تفريحي نداريم، جز اينکه نزد دوستانم بروم و وقت خود را با آنها بگذرانم.
والدينم تنها از من مي خواهند که درس بخوانم، در حالي که من درس خواندن را دوست ندارم.

تجزيه و تحليل:
خانواده در جامعه كنوني ما دچار تغيير و تحولات و همچنين آسيب هايي شده است كه تك فرزندي يكي از آنهاست. تك فرزندي نه تنها مورد تائيد دين نيست، بلكه مخصوصا زماني كه والدين خود درگير شرايط فردي خود هستند، يك معضل شناخته مي شود كه مي تواند والدين و فرزند تك خانواده را با آسيب هاي متعددي مواجه سازد .
سبک تربيتي سهل گيرانه والدين به دليل مشغله کاري زياد و يا فراهم نمودن امكانات رفاهي زياد فرزند را شخصيتي پرتوقع ، لوس ومنفعت طلب بار مي آورد.
يکي از ويژگي هاي عمده اين سبک هاي غلط تربيتي، رفتارهاي خود برتر بيني است که به وضوح در رفتارهاي تك فرزند قابل مشاهده است و منجر به اين مي شود كه وي به اين تفکر برسد که فرد خاصي است و با ديگران تفاوت دارد و خواسته هاي او بر خواسته ديگران اولويت دارد.
پدر ناآگاهانه خود را سرگرم كار مي نمايد، مادر غرق در فعاليت هاي اجتماعي خارج از خانواده مي باشد و اين والدين تمامي امكانات مالي و امتيازات را در ازاي درس خواندن به فرزند خود مي دهند و در نتيجه فرزندي كه در محيط خانواده رها شده و نظارتي بر وي نمي باشد، خود را با گروه دوستان سرگرم مي سازد.