پنجاه بار فصلِ زمستان بر سرم آوار شد باغِ امیدم به زیرِ پایِ برف،بی بارشد هرچه در این سال‌ها از عشق کاشتم، سوخت سوخت هر گلی کاشتم در این خاک، آخرش یک خار شد چشم بر فردای روشن دوختم، اما دریغ هر سحر از نوغمی تکرار شد گاه با لبخند، پنهان کردم این اندوه را کس نپرسید از دلم، عاشق چرا بیمار شد بارها افتادم و برخاستم از خاکِ باز هر زمین خوردن برایم یک […]
نقدی بر کتاب «مولوی چه گفته است؟» نوشته ناصر امیرعضدی «بخش نخست» به قلم عبدالعلى دستغيب مقاله اى كه مى خوانيد حاصل تلاش خواب آلودين جوينده اى است كهنسال كه نمى خواهد پيرى خود را بپذيرد ناچار به انواع حَيَل دست مى برد تا خودى نشان دهد و در اين تاريكى هاى تحميل شده، چراغى روشن كند براى روشن تر كردن صحنه … صحنه اى كه ما همگى بازيگران آنيم. خواستم مقاله شيرين باشد مانند […]
“ارغنون و آوازِ نهنگِ کُمزار”، نام کتابِ داستانی با رنگ و بوی فرهنگِ مردمانِ تنگه هرمز و شهرهای پیرامون این تنگه پُر ماجرا است. محمود دهقانی نویسنده کتاب، در مدرسه ایرانی دوبی درس خوانده و در نوشتارش بوی فرهنگ منطقه بویژه روزگار قدیم دوبی و شارجه جاری است. دهقانی در این کتاب با نثری ساده و دلنشین، فراتر از سرگذشتِ عشقِ مروان قهرمان روان پریشِ قصه، در لابلای نوشتار خود خواننده را با تاریخ گذشته […]
بخاطر دوستی «به آیدین حاتمی» اینجا همه چیز بر باد رفته است حتی گیس های اقلیما ! در چار راه ها چراغ ها صورتشان را با سیلی سرخ نگاه داشته اند! دیوارها همه چیز را درون خود ریخته اند… کوه ها تنها گاهی کلاه خود را به کاه می دهند … سقف ها اما هنوز سرشان برای کسی درد نمی‌کند… سقف ها ماهی گیر شده اند … سقف ها همه چیز را بالا می […]
مام رنج ها هرگز ندیده بودم چشم تو را چنین در خون و اشک غوطه ور ای مام رنج ها! ای میهنی که در تو به خواری مثل اسیر جنگی، یک عمر زیستیم زین گونه زیستیم و هق هق گریستیم *** _ برای معرفی و نقد کتاب تازه چاپ شده تان! در این ستون، تماس بگیرید. _آثار ادبی خود را همچنین می توانید در واتس آپ یا ایتا به شماره ۰۹۱۷۸۲۲۵۸۴۸ علی حاتمی […]
به قلم ناصر امیرعضدی «بخش ششم و پایانی» راستی اینست که صوفیان عموماً و مولوی خصوصاً برای بلند شدن روی دست همگنان خود و مثلا برجسته‌کردن تواضع و فروتنی و پارسایی و دینداری در قالب ستایش خداوند، به‌راحتی به دروغ پردازی دامن می زنند و نسبت به راستی و حقیقت بی‌اعتنا می شوند که این حکایت یک نمونهٔ بارز آنست. لذا بد نیست که این ابیات را در پاسخ به نقش آن غلام گنده‌دهان و […]
خانم پردل یکی از معلمان دبستان ما بود. خانم پردل خیلی مهربان بود و با زنان روستای ما رابطه صمیمانه ای داشت. بعد از اینکه از روستای ما رفت، حدود بیست و پنج سال بعد، خبر ناگواری رسید که خانم پردل در کرمانشاه به رحمت خدا رفته. روز دهم بعد از درگذشت خانم پردل، خبر به صورت اتفاقی به روستای ما رسید. همه پیرزنان روستای ما که دوست صمیمی خانم پردل بودن سیاهپوش شدن و […]
تو همان نوری همان شور و وفا کعبه من جان سوای ماسوا روح خورشیدی میان آسمان خالق یک کربلای لامکان نام تو نقشیست بر لوح تنم مهر تو در جای جای میهنم قطره دریا می شود در مکتبت گوهری شد با صداقت مذهبت نوح را بودی تو کشتی نجات ای دلیل هستی روح و حیات چون گلی در گلشن باغ خدا شیشه عطری ز عطر مصطفی تو دلیل روشن شب های تار خویش را در […]
۱ـ شعر می بارد از انگشتانت بر واحه ی مخملی رؤیا در این خشکسالی که یوسف را به نیام چاه می برد و گندم تعبیر خواب فراعنه… ۲- سبزه زار موهبت انگشتانت و انعکاس نیل در چشمان آسمان آه ای زلیخای بدبیاری ها! ۳-پای در آه درخت وار شکنجه است دلخوش به برگ و بری آواز در قفسی نامرئی این روزهای شکستنی…. ع. آیدین *** _ برای معرفی و نقد کتاب تازه چاپ […]
به قلم ناصر امیرعضدی «بخش پنجم» آن گاه سخن از صفت کژبینی به میان می‌آورد که اگر نیک بنگریم، پیش و بیش از همه در دیدگاه خود مولوی در این داستان نهفته است و باید به‌خود او گفت: راست گردان چشم را در ماهتاب تا یکی بینی تو مَه را، نک جواب چراکه شاه نخست غلام گنده‌دهان را پیش کشیده و خواسته به او اصطلاحاً رودست بزند، به‌دروغ چند نسبت بد از قول آن غلام […]
در قلب خاک اصیل جاشَک، جایی که ناله‌ی زینب(س) با صدای قدم‌های زائران در هم می‌آمیزد، شکوهی بی‌مانند در راه است. به گزارش خبرنگار پرتو جنوب؛ اینجا، جایی که دست‌های خاکی و مهربان، در انتظار غبار راه عاشقان، دل و جان به کف می گیرند تا میزبان کاروان‌های حسینی باشند. اهالی روستای جاشک، نه تنها نان و آب، که تمام وجودشان را در مسیر “اربعین” تقدیم زایران حرم می‌کنند. اینجا، هر کوچه و هر خانه‌ای، […]
فکر ما را دور می زند دور می خورم دور می خوری و ما هنوز در خوردن دور خود جهان را لبخند می زنیم حالا تمام فاحشه های جهان با دسته گل های کاغذی روی مزار فردایمان هم گلی نمی گذارند ما بخشیده شده ایم نسلی برزخی که دنیا تعریفی از ما نمی کند /ندارد! دست بالا می بریم مثل روزهای دبستان و از خدای کوکب خانم می خواهیم تصمیم کبرایی برایمان بگیرد تا دیگر […]
