به قلم ناصر امیرعضدی «بخش چهام» این غزل را گویا حافظ در استقبال و مقابله با غزلی که سلمان ساوجی در ستایش از سلطان اویس ایلکانی از رقبای شاه شجاع گفته به مطلع: زانکه زابرو و مژه تیر و کمانی دارد چشم‌ها کرده سیه، قصد جهانی دارد گفته است که: شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد بندهٔ طلعت آن باشد که «آنی» دارد شیوهٔ حور و پری گرچه لطیف است ولی خوبی […]
از تو سخن می‌گویم از تو سخن از به آرامی از تو سخن از به تو گفتن از تو سخن از به آزادی وقتی سخن از تو می‌گویم از عاشق از عارفانه می‌گویم از دوستت دارم از خواهم داشت از فکر عبور در به تنهایی من با گذر از دل تو می کردم من با سفر سیاه چشم تو زیباست خواهم زیست من با به تمنای تو خواهم ماند من با سخن از تو خواهم […]
چون تو تا موج که می‌شورد بسیار به‌هم ما پرهیز نکردیم از آزار به‌هم گاه چون رود، ز هم نصف، ز هم دور شدیم گاه مانند دو کوهیم که آوار به‌هم گاه مشکوک به هر گپ که به‌هم می‌گوییم گاه مشتاق پی گفتنِ اسرار به‌هم راست یا کج که مهم نیست، مهم‌تر این است می‌رسیم عین دوتا نقشه‌ی دیوار به‌هم مثل دو مجرم جانی متواری از هم که رسیدند سرانجام سرِ دار به‌هم چون لبِ […]
به قلم ناصر امیرعضدی «بخش سوم» در ادامه باز نویسنده از موضوع بیرون میرود و از اینجا و آنجا مطالبی می‌آورد و دربارهٔ مقولاتی سخن میگوید که معلوم نیست چه پیوندی با موضوع کتاب یعنی «تأثیر زیبایی درون بر زیبایی بیرون و آنگاه زیبایی درون دانستن حسن روزافزون» دارد! و گویی که این مطالب برای اطالهٔ بحث و افزودن بر صفحات کتاب جمع‌آوری شده‌اند. زیرا یا باید این بخش‌های نامربوط حذف گردند(چون حذفشان لطمه‌ای […]
به قلم: دکتر محمود دهقانی سال ها پیش در مادرید اسپانیا، سوغاتی دوستی برای جشن زادروزم در چهارم دیماه که مصادف با بیست و پنجم دسامبر زادروز مسیح است، کتابِ «در قلمرو موسیقی» نوشته محمود خوشنام بود. چیزی نگذشت در ماهنامه فارسی روزگار نو چاپ پاریس نقدی از سوی قاسم طالب زاده رئیس پیشین هنرستان عالی موسیقی تهران نوشته شد. هرچند من محمود دهقانی موسیقیدان نبوده وتاکنون هیچگونه سازی برای نواختن به دست نگرفته ام […]
چون آهوی فتاده به دام پلنگ ها سنگر سقوط کرد ز دست دورنگ ها هر شب که فال خواجه ی شیراز را زدم میگفت: اعتماد مکن بر خدنگ ها! ترسم که بی پرنده شود آسمان ما از بس شکست بال کلاغ و کلنگ ها صبرم تمام گشته، مبادا که روزگار دست مرا برَد به هوای تفنگ ها یک سو نشسته برف، دگر سو نشسته برف صبح و غروب ما شده خالی ز رنگ ها این […]
مهدی صدیقیان -کارشناس مطالعات فرهنگی و رسانه آخرین دیدار با تو، روز تشییع تو نیست؛ روز تشییع دل های ماست که در حرم چشم های همیشه زنده ات دوباره گرد هم آمده، شمعی می افروزیم و نامت را به بال های فرشتگان گره می زنیم. تو روح و جان ما که نه، روح و جانان آزادگان جهانی که شعر را برای تو و در سایه مهربانی ات می سرایند. تو کتاب همه خوبی ها و […]
مستی مکن که چرخِ زمان تیز بُگذَرَد سرخوردگی و جهل و گمان نیز بگذرد آرام می خزد تَنِ این مار دلربا همچون نسیم خوش که به دهلیز بگذرد فصلی که می برد زِسرش هوش آدمی آشفته از حوالی پاییز بگذرد غافل! فراقِ یک دمِ یارانِ خوش سخن چون سالِ بی بهار، غم انگیز بگذرد آتش که خود نماد ِ نَفَس های پاک شد ویران کند چو بر سر جالیز بگذرد یارَب “ودود” ناصحِ گردَن کِشان […]
به قلم ناصر امیرعضدی «بخش دوم» هرچه هست نمیتوان حسن روزافزون را صرفاً همان زیبایی درون دانست، گرچه میتوان بخشی از حسن روزافزون یوسف را برخاسته از زیبایی درون او هم دانست. برای تقریب به ذهن، حسن روزافزون را میتوان با تعابیری از این قبیل باز شناخت: گل بود، به سبزه نیز آراسته شد یا حریفِ مجلس ما خود همیشه دل میبُرد علی‌الخصوص که پیرایه‌ای براو بستند یا حتی تعبیر عامیانه‌ٔ خودمان که میگوید: […]
الیاس احساس میکنم ریگی در کفش تاریخ بجا مانده است که جنگ در این جغرافیا گنجی شده است و از بند بند انگشتان ما افعی یی ساخته است ! الیاس طلسم کجای پیراهن های یوسف هاست؟ سنگ های کف سینه ها پیداست اما آب ها از آسیاب نیفتاده اند ! و نان و نمک هنوز آتش بیار معرکه هاست ! دستم باز نیست که کبوتری باشم !! میدانی شاعران نان آور خوبی نبوده اند ! […]
به قلم ناصر امیرعضدی «بخش نخست» هرآنکه کُنج قناعت به‌گنجِ دنیا داد فروخت یوسف مصری به کمترین ثمنی! ز تندباد حوادث نمیتوان دیدن درین چمن که گلی بوده است یا سمنی؟! ببین در آینهٔ جام، نقشبندی غیب که کس بیاد ندارد چنین عجب زمَنی! نگارِ خویش بدست کسان همی بینم! چنین شناخت فلک حق خدمت چو منی! «از این سموم که بر طرْف بوستان بگذشت عجب که بوی گلی هست و رنگ نسترنی!» به‌صبر کوش […]
اتفاق همین شعر ی ست که لابه لایه موهایت نفس می کشد تو اما اتفاقی نیستی هنوز به روشنی لحظه ها فکر می‌کنی شب است چراغی روشن می کنم در خونِ روشن صبح! صلح نیز کمی از صدای تو دارد بر خالی دهان های دوخته تا من از نبودن این اتفاقات با ماه خو بگیرم به بودنِت اما ایمان بیاوریم تکیه بر باد! حمید رضا اکبری شروه خرداد ۱۴۰۵ *** _ برای معرفی […]
